دکتر مختار شیخحسینی
با اشغال کویت توسط صدام در سال ۱۹۹۰، حکام سعودی نیز احساس خطر کرده و از آمریکا برای اخراج صدام تقاضای کمک کردند. این درخواست پرسشی فراروی فقهای عربستان قرار داد که آیا میتوان از یک دولت کافر(امریکا) کمک گرفت؟
«هیئه کبار العلماء» با صدور فتوایی با امضای «بن باز» این کمک را مجاز دانست اما شیخ «سفرالحوالی»که اتفاقاً رویکرد ضد شیعی نیز داشت؛با تالیف کتاب«کشف الغمه عن علماء الامه»سعی کرد هدف آمریکا از حضور در منطقه را برای فقها تبیین کند.او استدلال کرد که حضور آمریکا موقتی نیست بلکه منجر به پایگاههایی برای کنترل بلندمدت نفت منطقه خواهد شد. چون صنایع غرب به نفت وابسته و این منطقه نیز به لحاظ تاریخی تحت استعمار پرتغال،بریتانیا و بعد آمریکا بوده است و در جمع بندی نوشت:
«تاریخنا المعاصر کله بین مبدأین متناقضین:۱مبدأ دوله العقیده التی تجعل الجهاد غایتها والأمر بالمعروف والنهی عن المنکر وظیفتها.۲ومبدأ دوله الرفاهیه التی تجعل الشهوات الدنیویه غایتها والتغریب وسیلتها»
«ما در برابر یکی از دو مسیر متضاد هستیم:
۱. دولت ایمانی: که جهاد را هدف و امر به معروف و نهی از منکر را کارکرد خود میداند
۲. دولت رفاه:که لذت های دنیوی را هدف و غربگرایی را ابزار آن قرار میدهد»
طبعاً دولتهای عرب منطقه مسیر دوم را انتخاب و فقها نیز آن را توجیه کردند اما کارکرد امروز پایگاههای آمریکایی نشان داد که شیخ سَفَر آن روزها چقدر راست میگفت..
