دکتر مختار شیخحسینی
به صورت طبیعی در دولتهای بی ملت مانند امارات بسیاری از امور مانند اقتصاد، فناوری، گردشگری و ورزش به خارجیها برونسپاری میشود. درآمد اقتصادی بالا، جهت گیری خارجی این کشور را به سلطهگری در پیرامون سوق داده که مداخله نظامی امارات در یمن، لیبی، سودان و اتیوپی نمونهای از آن است. به راستی برای دولتی بی ملت مانند امارات، چه کسانی میجنگند؟
واقعیت این است که در امارات، امنیت نیز برونسپاری شده و با پدیده «مرتزقه» مواجه ایم: «المُرتزِق هو کل شخص یقوم بأی عمل بمقابل مادی بغض النظر عن نوعیه العمل أو الهدف منه وغالبا یطلق اسم على من یخدم فی القوات المسلحه لبلد أجنبی من أجل المال» «مزدور به کسی گفته میشود که صرف نظر از نوع یا هدف،کاری برای کسب درآمد مالی انجام میدهد.این اصطلاح اغلب برای کسانی به کار میرود که در نیروهای مسلح یک کشور خارجی برای پول خدمت میکنند».
در پرتو این رویکرد، نظامیان رده بالای بازنشسته آمریکایی جذب کادر رهبری نظامی امارات میشوند که جیمز متیس وزیر دفاع دوره اول ترامپ نیز مدتها مشاور نظامی بن زاید بود.مایک هندرماش استرالیایی رئیس دانشگاه نظامی بن زاید، استفان توماجان آمریکایی رئیس نیروی هوایی امارات از مهمترین این افراد هستند که با تأسیس شرکت های امنیتی و با جذب نیروهای نظامی ساده از آمریکای لاتین و آفریقا، ارتشی برای امارات تاسیس کردهاند که بدون تعلق هویتی،صرفاً به دلیل نیاز مالی برای این کشور میجنگد.
