دکتر مختار شیخحسینی
اعلام استقلال رژیم صهیونیستی در فلسطین با موضع تهاجمی جهان عرب مواجه و جنگهای چهارگانه عربی-اسرائیلی در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۶، ۱۹۶۷، ۱۹۷۳را به دنبال داشت که اوج آنها جنگ حزیران۱۹۶۷با همراهی حداکثری کشورهای عربی بود.
آن دوره اوج محبوبیت ایده پان عربیسم به رهبری جمال عبدالناصر بود لذا امید می رفت اشغال فلسطین برای همیشه با حمله عربها پایان یابد.
جنگ با حمله غافلگیرانه اسرائیل آغاز و طی سه ساعت، ۸۵%از هواپیماهای مصر نابود و در این جنگ شش روزه ۲۱،۵۰۰ نفر از عربها و ۷۷۹ نفر از اسرائیل کشته شدند.
باخت اصلی جنگ، اشغال جولان، کرانه باختری، قدس، نوار غزه و صحرای سینا توسط رژیم صهیونیستی بود به طوری طوری که جغرافیای رژیم به سه برابر افزایش یافت.
شکست، چنان حس ناامیدی در جهان عرب ایجاد کرد که مشهور شد «توفی جمال عبد الناصر عام ۶۷ وشیعت جنازته عام۷۰ = جمال عبدالناصر در سال۶۷ (سال شکست) مرد و سال ۷۰ (سال مرگ) تشییع شد» این شکست تاثیر زیادی نیز بر فضای روشنفکری عربی داشت چون تأمل در چرایی عقب ماندگی و سلطه غرب، تبدیل به هسته اصلی پروژههای روشنفکری عربی شد.
البته در پرتو این جنگ، جهان عرب فهمید که اسرائیل تنها نبوده و پشتیبان اصلی آمریکا و غرب هستند. فلسطینیها هم فهمیدند که از جهان عرب کاری بر نیامده و خودشان باید دست به کار شوند لذا مقدمه شکلگیری جنبشهای مقاومت فراهم شد هر چند یأس نهادینه شده،عدهای را نیز به سمت صلح با رژیم سوق داد.
